فریب

شبيه گريه مي بارد كسي از ساده ي رويت

فريبم مي دهد هر بار خمار چشم جادويت

دلم را شانه ميكردم كه زلفت را بپوشاند

حجاب شب پراكنده به روي موج گيسويت

به خونم گشته آغشته "قلزم" سرخ لبهايت

جگر را بد بسوزاند ، لب ِشيرين كندويت

مگو از عاشقي اينجا كه شير بيشه مي غرد

كنار چشمه گر بيند سراب ِ چشم ِ آهويت

مگر دستم رسد بر باد بياويزم گريبانش

كه بيدل را پريشان كرد پريشان كردن مويت