بسرودم!!

با روزي ِ چشمان تو از نان بسرودم

از نرمي ِ دستان تو درمان بسرودم

خواندم ز نگاهت كه برون از دل مايي

با قطره ي خون از دل باران بسرودم

گيرم كه غزل هاي مرا هيچ نخواندي

من قافيه را با تن ِ ايمان بسرودم

يادي نكني در دلت از شاعر چشمت

بسيار تو را شاد و غزلخوان بسرودم

با غصه نشستم كه شدم همدم كابوس

در خواب تو بودم تن عريان بسرودم

منظومه ي ما قابل چشم ِ تو نبودش

عذر است اگر اينهمه افغان بسرودم

گيرم كه بميرم خبر از مرگ چه داري؟

جسمي شده از راحتي جان بسرودم

اي خوبتر از هر چه غزل در دل بيدل

منظور تو بودي ، اگر از آن بسرودم